Świecąca kula dekoracyjna na evencie muzyki elektronicznej

Kula wisi w centrum przestrzeni i to ona organizuje całą scenografię. Cztery pasy tkaniny rozchodzą się od niej na boki i przypinają do ścian dziedzińca, przez co dach nad parkietem czyta się jako jeden obiekt, a nie jako zestaw osobnych elementów. Z poziomu tłumu widać tylko świecącą bryłę i biegnące od niej promienie.

Światło nie jest w środku, tylko na zewnątrz. Lampy stoją poza konstrukcją i oświetlają poszycie od góry i z boków, a mapowanie zmienia barwę i natężenie razem z muzyką. Dzięki temu kula przez cały wieczór wygląda inaczej – od chłodnej bieli po głęboki pomarańcz – a jej powierzchnia pracuje jak ekran, na którym widać każdą zmianę sceny.

To zastosowanie kuli, które ma niewiele wspólnego z reklamą. Nie ma tu nadruku ani logotypu: konstrukcja pracuje jako obiekt scenograficzny, który buduje nastrój i daje fotografom punkt odniesienia w kadrze. Na zdjęciach z wydarzenia kula pojawia się w tle niemal każdego ujęcia – i to jest jej realna wartość dla organizatora.

Lekka konstrukcja pneumatyczna ma nad sprzętem scenicznym tę przewagę, że nie wymaga kratownicy ani dźwigu. Wiesza się ją na linach rozpiętych między istniejącymi punktami, a po imprezie składa do torby – co przy jednonocnym wydarzeniu w zabytkowym dziedzińcu bywa jedynym wykonalnym rozwiązaniem.